ความเดิมตอนที่แล้วใน ก็อตแธม
- บรูซ เวย์น - เปล่า
แต่เธอเป็นได้
ทำการลบรอยแผลเป็นแล้ว เนียนเชียวล่ะ
- แล้วเธอพร้อมรึยัง - ครับ
แต่ผมยังไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าผมจะช่วยก็อตแธมได้ไง
เธอเป็นแค่ส่วนหนึ่งของแผนการ
- รู้ใช่มั้ยจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาปฏิเสธ - ไม่มีใครปฏิเสธสภาได้
- นายโกหกฉัน - ฉันแค่ไม่พูดความจริง
- เหมือนกันแหละ - ก็อาจใช่ แต่การบอกเธอว่า...
แม่เธอเป็นสิบแปดมงกุฎ ที่กลับมาหาเธอ
เพียงเพราะต้องการเงินจากฉัน
ก็ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีเท่าไหร่เลย
ฉันไม่ได้รักนาย
นายต้องพึ่งฉัน เอ็ดเวิร์ด นิกม่า เหมือนที่ฉันต้องพึ่งพานาย
นายฆ่าอิซาเบลล่า ฉันรักเธอ ออสวอลด์
- สวัสดีครับ ศาสตราจารย์ - ช่วยด้วย! ใครก็ได้
ทุกคนออกไปหมดแล้ว ไม่มีใครช่วยคุณได้
นั่งก่อนสิครับ
นายเป็นใคร
ถามได้ดี แต่คุณต้องตอบผมก่อน
ข้าอยู่ในห้องและอยู่ในใจ
ใครๆ ก็พบข้าได้ แต่ข้าไม่อาจถูกปัน
-ข้าคือสิ่งใด - อะไรกันเนี่ย
ปริศนาคำทายไง ตอบมาสิ
ความรู้งั้นเหรอ
ความรู้ไม่อาจถูกแบ่งปันงั้นเหรอ ท่าน ศจ.
พูดเป็นเล่นน่า คุณเป็นกรรมการแผนกเคมีนะ
คุณใช้ชีวิตแบ่งปันความรู้ไม่ใช่เหรอ ตอบผิดโว้ย
ผมต้องขอโทษด้วย
ผมไม่ค่อยเป็นตัวเองเท่าไหร่
ยื่นมือออกมาครับ
ข้าอาจรวมกลุ่มกับผู้อื่น แต่ข้ามิอาจกลมกลืนกับพวกเขา
- ข้าคือสิ่งใด - เอ่อ เงามั้ง
คำตอบคือ ความเป็นปัจเจกบุคคล
โง่จริง ผมหวังไว้สูงนะเนี่ย
แต่ก็นะ คนอื่นก็ไม่มีใครตอบได้สักคน
- คนอื่นๆ เหรอ - อ๋อ คุณน่าจะรู้จักพวกเขานะ
คนนึงเป็นจิตรกร อีกคนเป็นนักเขียน แล้วก็อีกคนเป็นนักปรัชญา
ดวงดาราแห่งศาสตร์ และศิลป์ของก็อตแธม
กลายเป็นดาวอับแสงเสียแล้ว
คุณทำแบบนี้ทำไม
เพื่อนสนิทผมเคยพูดว่า
ถ้าไม่มีเขาก็ไม่มีผม
ผมเลยยิงเขา และโยนเขาลงแม่น้ำไป
เขาเคยเป็นเหมือนผู้นำทางของผม
แต่ผมรู้ว่าผมเป็นใคร ท่าน ศจ.
แต่การจะเป็นคนคนนั้นต่างหาก ที่ทำให้สับสน
ผมเสาะหาการชี้นำ
ข้ารับรู้การเคลื่อนไหว ข้ารู้สิ่งใดที่เจ้าคิด
ข้าเกิดมาพร้อมกับเจ้า และข้าจะเห็นตอนที่เน่าสลายไป
- ข้าคือสิ่งใด - ผมไม่รู้
ว้า งั้นก็แย่หน่อยนะ
ไม่นะ ไม่!
[ก็อตแธม]
วันนั้น เราไปดูหนังกัน
พ่อผมเดินเข้าซอยลัดเพื่อไปเรียกแทกซี่
แล้วก็มีชายคนนึงบุกเข้ามา
เขาปิดหน้า
มีปืน
ผมจำความรู้สึกตอนนั้นได้
ผมได้ยินเสียงแมว
เขายิงพ่อและแม่ของผม และผมทำอะไรไม่ได้เลย
เยี่ยมมาก เด็กน้อย
เธอคือบรูซ เวย์นจริงๆ
- ว่าไง - เราพร้อมแล้ว
งั้นก็เริ่มเลย ไว้เจอกันพรุ่งนี้
ฉันหวังว่าหลานของคุณ จะยอมรับข้อเสนอนะ
เพราะถ้าเขาปฏิเสธ คุณรู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง
ผมรู้กฎดี แคธรีน
เราจะเริ่มกันแล้ว เล่าต่อสิ
อัลเฟรด เพนนีเวิร์ธ เป็นผู้ปกครองผม
เขาดูแลผมตั้งแต่ผมจำความได้
[มืดแปดด้าน! เทศมนตรีหายตัว ไร้ร่องรอย]
บอกแล้วไง ว่าถ้าตัวเปียกห้ามขึ้นโซฟา
นายเป็นคนเดียวที่ฉันรู้จักเลยนะ ที่กลัวว่า...
ภาพหลอนจากการใช้ยา จะทำให้ข้าวของเสียหาย
- แต่ฉันทำตามที่นายบอกก็ได้ - ขอบคุณ
อยากรู้จริงๆ ว่านายจะตีหน้าเศร้า เล่าเรื่องเท็จได้นานแค่ไหน
ก่อนที่คนจะรู้ว่านายฆ่าเพื่อนสนิทตัวเอง
แล้วไหนจะเรื่อง กิจกรรมยามว่างของนายอีก
นายเชือดไปกี่คนแล้วนะ ห้าหรือหก
มีทั้งผู้ดูแล นักเขียน พวกหัวกะทิทั้งนั้น
น่าหงุดหงิดจริงๆ
พวกเขาควรจะทำได้สิ ทั้งไอคิวสูง มีความทะเยอทะยาน สร้างสรรค์
แต่ทุกคนก็สอบตก
นายน่าจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ ที่เป็นฆาตกรต่อเนื่อง...
เพื่อตามหาไลฟ์โค้ช
- น่าจะเลิกเล่นเกมปริศนาคำทายได้แล้ว - ไม่
ปริศนาจะทำให้รู้จักคนถาม
การจะเข้าใจปริศนานั้น ต้องเข้าใจคนถามด้วย
ถ้าฉันเจอคนที่ตอบคำถามฉันได้ ฉันก็จะเจอคนที่ช่วยฉันได้
นายคิดจริงๆ เหรอว่าจะหาคนที่...
สอนให้นายเป็นวายร้ายได้จริงๆ
ใช่ ฉันคิดแบบนั้น
นายพูดเองว่า ถ้าไม่มีเพนกวิน ก็ไม่มีเอ็ดเวิร์ด นิกม่า
แต่การรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
กับการเป็นคนคนนั้น มันไม่เหมือนกัน
เอ็ด วายร้ายไม่ต้องมีคนสอน
ฉันทำให้ตัวเองกลายเป็นเพนกวิน ตอนที่ฉันโยนฟิช มูนีย์ลงมาจากตึก
ไม่มีใครช่วยให้ฉันเป็นฉัน
น่าสนใจแฮะ บางทีฉันอาจจะคิดเรื่องนี้ผิดไป
ก็เห็นๆ อยู่ว่าผิด
ฉันไม่ต้องการครู ฉันต้องการศัตรูต่างหาก
เดี๋ยว นั่นไม่ใช่...
วายร้ายที่ยิ่งใหญ่จะถูกพูดถึง
โดยคนที่พยายามจะหยุดเขา
และฉันรู้ว่าใครเหมาะกับงานนี้
- อย่าบอกนะว่า... - จิม กอร์ดอน
ฆาตกรต่อเนื่อง ที่ไล่ฆ่าคนฉลาดเนี่ยนะ
ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา
หัวกะทิทั้งด้านศาสตร์ และศิลป์ของก็อตแธม
ฆ่าตัวตายหรือไม่ก็ เสียชีวิตจากวิธีแปลกๆ
เมื่อคืนนี้ ศจ.ที่เคยสอนผม เสียชีวิตจากการระเบิดในแล็บ
พอถึงจุดหนึ่ง ความบังเอิญ ก็เหมือนกันเกินไป
นายเบื่อการนั่งอยู่ในแล็บสินะ ลูเชียส
ก็ใช่ครับ แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่ผมมาพูด
ฟังนะ เรายังมีศพต้องหาอีกเยอะ
จากผลงานของเจอโรมอยู่เลย
ยังไม่รวมเรื่องการหายตัวไป ของท่านเทศมนตรีสุดที่รักอีก
ฉันไม่มีทรัพยากรมากพอ จะจัดสรรไปให้คดีนายหรอกนะ
ได้ยินมั้ย ฉันใช้คำว่า "จัดสรร" เชียวนะ
- ผมโทรหากอร์ดอนก็ได้ - ไม่ อย่านะ หมอนั่นลาหยุด
อีกอย่าง เห็นว่าเขามีนัดกับลุง ที่ไม่ได้เจอกันมานานด้วย
จิม กอร์ดอนอยู่มั้ย นักสืบจิม กอร์ดอนอยู่มั้ยครับ
กอร์ดอนไม่อยู่ มีอะไรจะฝากบอกเขามั้ย
คนเก่ง 6 คนตายไปแล้ว
และกำลังจะมีอีก
มีคิงควีนและเหล่าไพร่
วิธีช่วยพวกเขาอยู่ที่การ์ดที่ผมจะให้
จะช้าอยู่ใย รีบไปช่วยพวกเขา
- ด้วยการ... - เออๆ นั่นแหละ
นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
"คนเก่ง 6 คนตายไปแล้ว"
- อาจจะหมายถึงคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง - ฉันบอกว่า...
ฮาร์วีย์ ฆาตกรส่งคำใบ้มาให้กอร์ดอน
- เขาต้องลงมืออีกแน่ - เอาล่ะ สมมุติว่านายพูดถูก
- แล้วไอ้นี่ต้องดูจากด้านไหนเนี่ย - ขอผมดูหน่อย
"คิงควีนและเหล่าไพร่" มันเป็นวิธีเดินไนท์ไปรอบๆ กระดานหมากรุก
อ๋อ งั้นเป้าหมายก็คือ...
มาเถอะ
- ขอบใจที่มานะ - ฉันเลือกได้ที่ไหนล่ะ
นายจะดีใจที่ได้มา
ยิ่งกว่าปริศนาฟ้าแลบอีก
เดินไนท์กินควีนตรงนั้นสิ
- ช่วยเงียบด้วยครับ - โธ่ ให้ตายสิ
เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็เป็นเซียนหมากรุกสินะ
มาคุยกันมั้ยว่าทำไมนายทำแบบนี้
- ก็บอกไปแล้วไง - ไม่ เอาเหตุผลจริงๆ สิ
ฟังนะ เอ็ด ปัญหาจริงๆ เกี่ยวกับการวางแผนของนาย
และนายควรจะรู้เอาไว้
คือทุกคนรู้ทุกอย่างที่นายรู้
รวมถึงสิ่งที่นายพยายามจะไม่รู้
กอร์ดอนช่วยนายไม่ได้หรอก ไม่มีใครช่วยนายได้ ยอมรับเถอะ
ขอโทษนะคะ
จิม กอร์ดอนไม่มางั้นเหรอ
งั้นใครกันที่ไขปริศนา...
ค่ะ ให้ฉันช่วยอะไรคะ
ครับ คือเราต้องรีบย้ายคน ออกจากตึกนี้ทันที
แต่เรากำลังแข่งครั้งสำคัญกันอยู่นะคะ
แน่ใจเหรอคะ
ผมอาจคิดผิดก็ได้ อาจไม่ใช่ที่นี่
น่าสนใจจริงๆ
รุกฆาต
นี่ตำรวจก็อตแธม ทุกคนออกไปจากที่นี่
หยุดอยู่กับที่ อย่าขยับ ฉันขอถอนคำพูด ทุกคนอย่าขยับ
อยู่กับที่เอาไว้
เรียกผมมาทำไมครับ ลุงแฟรงค์
อยากเล่าแล้วเหรอ ว่าลุงหายหัวไปไหน...
ตั้งแต่ผมยังเด็ก
- หรือเรื่องระว่างลุงกับพ่อผมล่ะ - ใช่ เรื่องนั้นแหละ
แต่ลุงต้องมั่นใจว่าเธอไว้ใจลุง
เราเป็นครอบครัว แน่นอนผมไว้ใจลุง
เธอเคยทำอะไรที่คิดว่า เป็นสิ่งที่ถูกต้องในตอนนั้น
- แต่มันกลับมาหลอกหลอนเธอมั้ย - เคยครับ
พอมองกลับไป ลุงเคยทำเรื่องแบบนั้นหลายครั้ง
- แต่ที่แย่ที่สุด ก็คือการหันหลังให้พ่อเธอ - ยังไงล่ะครับ
ลุงรักปีเตอร์ที่เป็นน้องชายมาก และเธอเป็นลูกชายเขา
ลุงกลับมาที่ก็อตแธมเพราะเธอ จิม
ลุงอยากให้เราเข้าใจกัน
ถ่ายน้ำหนักไปที่เท้าหน้า
และเหวี่ยงแขนไปข้างหน้า เหมือนกับตัดกิ่งไม้
ดูนะ ง่ายเหมือนปอกกล้วย
เอาล่ะ น้ำหนักอยู่ที่เท้าหลังก่อน
ดึงมีดกลับมาตรงๆ แล้วก็...
การลงมือใต้สภาวะกดดัน เป็นเรื่องสำคัญนะ คุณหนูบรูซ
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็ด้วย
เล็งที่หน้าต่างใช่มั้ยครับ
ก็คุณเอาแต่กวนสมาธิผม
แต่ถึงอย่างนั้นคุณหนูก็ควรจะปา ให้เข้าเป้าจริงมั้ย
เรามีกฎเกี่ยวกับการซ้อม
ซึ่งเป็นไม่ได้ที่จะทำตาม ถ้าเราไม่มีสมาธิ
ผมสัมผัสได้ว่า คุณหนูมีเรื่องที่กวนใจ ใช่มั้ย
เรื่องของคุณไคล์
ผมไม่ได้เสียสมาธิเพราะเซลิน่า
อ๋อ เหรอครับ งั้นคงไม่เป็นปัญหา ถ้าผมบอกคุณว่า...
เธอทิ้งโน้ตไว้ให้คุณหนูในกล่องจดหมาย
เธออยากพบคุณหนู พรุ่งนี้
ไม่ล่ะ
เซลิน่าหลบหน้าผมมาเป็นสัปดาห์แล้ว
ถ้าอยากให้ไปก็ต้องทำมากกว่าส่งโน้ตนะ
ฉันให้อัลวาเรซกับแคมโปสช่วยกันดู เรื่องการตายของคนพวกนี้
หวังว่าจะเจออะไรบ้าง
หรือไม่เราก็ต้องนั่งรอให้เขา ส่งผลไม้ร้องเพลงได้มาก่อน
เขาอาจจะทิ้งคำใบ้ไว้ให้เราแล้วก็ได้
ช้าเป็นบ้า พวกคุณควรจะโทรมา ตั้งแต่ 7 นาทีก่อน
- ผมชื่อลูเชียส ฟ็อกซ์จากกรมตำรวจ - ผมรู้จักคุณดี คุณฟ็อกซ์
แล้วก็นะ การไปรับจดหมายคนอื่น มันเสียมารยาท
หมายถึงจดหมายที่ส่งให้กอร์ดอนสินะ
เขาไม่อยู่หรอก คุณเป็นใคร
คงไม่ได้คิดว่าผมจะตอบจริงๆ ใช่มั้ย
งั้นก็บอกมาว่าทำไม ถึงต้องฆ่า ศจ.ไดสันและคนอื่นๆ
- ผมรู้ว่าเป็นฝีมือคุณ - ผมไม่มีทางเลือก
พวกเขาไม่ผ่านการทดสอบ และมันถึงตาคุณแล้ว
แล้วถ้าผมไม่ตอบรับคำเชิญล่ะ
มีชีวิตมากมายที่อยู่ในอันตราย คุณฟ็อกซ์ ไม่ใช่แค่คุณ ทีนี้ฟังผมให้ดี
พรุ่งนี้ เมื่อเบี้ยอยู่บนควีน
คุณจะเจอคำใบ้ของผม ในท้องอสุรกาย
ไขปริศนาซะ คุณฟ็อกซ์
แล้วคุณจะผ่านแบบทดสอบ ของผมไปอีกขั้น
- เมื่อเบี้ยอยู่บนควีน - ท้องอสุรกายเหรอ
และก็อตแธมก็ใกล้จะได้รู้จักผมสักที
ได้รู้จักแน่ๆ
- เฉี่ยวไปนิดเดียว คราวหน้าเล็งดีๆ นะ - ผมตั้งใจยิงพลาด
- แค่อยากรู้ว่าปืนใช้ได้รึเปล่า - ไม่เอาน่าจิม
- งั้นจะชวนลุงมาทำไม - ไม่รู้สิครับ
ลุงบอกว่าลุงเคยทำเรื่องไม่ดี แล้วลุงก็พาผมมาที่นี่
ลุงบอกจะเล่าความจริงให้ฟัง แต่ผมก็ยังไม่ได้รู้อะไร
ถ้านี่เป็นกิจกรรมเชื่อมสัมพันธ์ ผมบอกเลยว่าไม่เวิร์ก
เกิดอะไรขึ้นระหว่างลุงกับพ่อ
เคยได้ยินเรื่องเล่าของก็อตแธม
เกี่ยวกับสภานกฮูกมั้ย
สมมติว่าไม่เคยแล้วกันครับ
สภาคือสมาคมลับที่ดูแลก็อตแธม มาหลายชั่วอายุคน
ก่อตั้งโดยตระกูลที่เก่าแก่ ร่ำรวย และมีอิทธิพลในก็อตแธม
ในตอนแรก สภาคือกลไกที่อุทิศตน เพื่อรักษาสมดุลของก็อตแธม
แต่เวลาและอำนาจก็กลืนกินพวกเขา
ถ้ามันเป็นสมาคมลับ แล้วลุงรู้จักได้ยังไง
เพราะลุงกับพ่อเธอ เคยเป็นสมาชิกของสภา
และลุงก็ยังเป็นอยู่
จริงเหรอ
สภาไม่ได้ต้องการทำร้ายเธอ พวกเขาเคารพเธอ
ที่จริง พวกเขาอยากให้เธอเข้าร่วมสภา
ปีเตอร์ส เราได้คำใบ้...
จากไอ้บ้าที่ไล่ช็อตคน ในงานแข่งหมากรุก
ใบ้มาว่าเบี้ยอยู่บนควีน
นายซึ่งทำงานกับดอกเบี้ยจำนำบนถนนควีนส์ เรื่องบังเอิญเหรอ ฉันว่าไม่ใช่แน่
แล้วไง ผมไม่ได้รู้เรื่องอะไรสักหน่อย ทำไมต้องใกล้ขนาดนี้เนี่ย
พนง. สอบสวนมากมายใช้วิธี รุกรานความเป็นส่วนตัวของผู้ต้องสงสัย
ทำให้เขารู้สึกไม่มั่นคง
คุณรู้สึกมั้ยล่ะ คุณปีเตอร์ส
หมอนี่เป็นตำรวจรึเปล่าเนี่ย
เฮ้ย อยากให้เราใช้ไม้แข็ง หรือไม้อ่อนล่ะ
แต่ฉันใส่สูทสวยมาวันนี้
- ฉันเลยแนะนำให้นายเลือกไม้อ่อน - ไปตายไป
ก็ได้ ลูเชียส อัดเขาเลย
- เดี๋ยวนะ - อะไรนะ
ฉันแต่งตัวหล่อมาวันนี้
แต่เราเพิ่งได้คำตอบมาแค่ครึ่งเดียว
เราต้องหาบางสิ่งที่อยู่ในท้องของอสุร
ถ้าอยากค้นท้องไอ้หมอนี่ ก็เอาเลยนะ เชิญตามสบาย
- อัดผมเฉยๆ ก็พอมั้ง - ไม่มีใครอัดใครทั้งนั้นแหละ
จริงๆ ผมไม่ต้องมาทำงานวันนี้ก็ได้
ผมแค่มาทำแทนเท็ดดี้ ธีริโอ ที่เป็นญาติเจ้าของร้าน
ธีริโอ ภาษากรีกแปลว่าอสุร
รู้มั้ย บางครั้งฉันก็คิดว่านาย แต่งเรื่องขึ้นมาเอง
ทำอะไรอยู่เหรอ
- เชพเพิร์ตพายครับ คุณหนู - อีกแล้วเหรอ
งั้นคุณหนูบรูซอยากกินอะไรล่ะครับ
ผมเคยบอกคุณหนูมั้ยว่า
ผมได้เมนูนี้มาจากเพื่อนของผมคนนึง
ซิลเวีย เรามีช่วงเวลาดีๆ
แต่เราจบไม่สวยเท่าไหร่
จำไม่ได้ว่าเราทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่น่าจะเป็นเรื่องไร้สาระ
เล่นเอาผมเสียศูนย์ไปมั้ยเหมือนกัน
- ผมเรียนหนังสือไม่รู้เรื่องเลย - เอาจริงเหรอเนี่ย
คุณคิดว่าการเล่าอดีตของคุณ
- จะทำให้ผมรีบไปหาเซลิน่าเหรอ - อ๋อ เปล่าครับ
แต่คือซิลเวียกับผม เราไม่ได้คุยกัน
แต่ดูเหมือนว่าคุณไคล์ จะให้โอกาสคุณหนู
และผมขอแนะนำให้คุณหนู รับข้อเสนอนะครับ
ผมไปก็ได้ ถ้าจะทำให้คุณหยุดพูดเรื่องนี้
ผมจะอุ่นพายไว้ให้นะครับ คุณหนูบรูซ
ธิรีโอไม่อยู่ที่ห้องของเขา
สั่งแคมโปสจัดการเรื่องหาตัวเขาด้วย
ฉันต้องไปงานจบการศึกษา
ต้องไปแบ่งปันวิสัยทัศน์ ให้พวกนายร้อยจบใหม่สักหน่อย
กอร์ดอนต้องเจอแบบนี้ตลอดเหรอ
ขอบคุณที่ชม ว่าแต่เห็นตราฉันมั้ย
นักฆ่าหมากรุก น่ากลัวจังเลย
แล้วคนอื่นจะหลับลงได้ยังไง นักฆ่าหมากรุกยังลอยนวลอยู่เลย
ก็แค่ชื่อที่พวกนั้นมั่วขึ้นมา วันนี้ต่างหากที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
- นายกำลังทำผิดพลาด - ฉันไม่ได้ถามนาย
ฉันทำให้นายเป็นเอ็ด นิกม่า
ชายที่สามารถจัดการโลกอาชญากรรมได้ ทั้งๆ ที่อยู่ในที่แจ้ง
- แต่สิ่งที่นายทำมันคือความบ้า - ไม่ใช่ มันคือก้าวต่อไป
และการที่มันทำให้นายกลัว ยิ่งทำให้ฉันมั่นใจ
เอ็ด นายไม่ได้นอน นายใช้ยา
แถมนายกำลังคุย กับเพื่อนที่ตายไปแล้วด้วย
ยอมรับเถอะ นายหลงทางเพราะไม่มีฉัน ไม่งั้นนายทำทุกอย่างพังหมดแน่ๆ
ฉันต้องไปแล้ว
ทำบ้าอะไรของนาย
เขาปรากฏตัวในความฝัน ก่อกวนใจฉัน
เขาไปไหนมาไหนกับฉัน ในร่างวิญญาณเปียกปอน
เขาตัวเปียกโชกตลอดเวลา
ฉันนึกถึงแต่เขา
พระจันทร์ขึ้นมาแล้ว
แต่ฉันตื่นมาไม่พบใคร
พอได้แล้ว ฉันยอมรับว่าการฆ่านาย ทำให้ส่วนนึงของฉันตายไปด้วย
แต่ฉันจะหาทางก้าวต่อไป ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
ฉันจะเกิดเป็นคนใหม่
และฉันจะทิ้งเรื่องของนายไว้ข้างหลัง
เพนกวินดูนายอยู่ เอ็ด เขาเท่านั้นเพราะเขาสร้างนายขึ้นมา
ถ้าไม่มีเพนกวิน ก็ไม่มีเอ็ด นิกม่าหรอก
ขอแนะนำให้รู้จัก เท็ด ธีริโอ เขาถูกส่งมาเมื่อชั่วโมงก่อน
สาเหตุการตายมาจาก การถูกตีอย่างรุนแรงที่ศีรษะ
นอกจากนั้น คุณธีริโอยังมีแผลยาว
ที่ลำตัวด้านขวา ซึ่งถูกเย็บ อย่างน่ากลัวด้วยที่เย็บกระดาษ
นักฆ่าหมากรุกบอกว่าใน ท้องของอสุรกายจะมีคำใบ้อยู่
ผมคิดว่าในนั้นอาจจะมีบางอย่าง
ก็ได้
คุณเคยทำงานที่ รพ.จิตเวชอาร์แคม
ทำไมฆาตกรถึงเล่นงาน คนธรรมดาอย่างหมอนี่
ไม่ว่าจะเป็นคนบ้าหรือไม่
คนส่วนใหญ่ก็แค่ตามหาคำตอบให้ชีวิต
"จะมีใครรักฉันมั้ย หรือฉันเป็นใครกันแน่"
ซึ่งปกติแล้วคนส่วนใหญ่ จะพยายามหาคำตอบอย่างมีเหตุผล
ในขณะที่บางคน...
ยัดตราตำรวจของฮาร์วีย์ บุลล็อคเข้าไปในศพ
แล้วหมายความว่าไง
ผมรู้แล้วใครเป็นเหยื่อรายต่อไป ขอบคุณครับ หมอ
ขอบคุณนะ คุณหมอ โทษที ติดมือน่ะ
"การที่พวกนายได้ตราในวันนี้" "จงปกป้องก็อตแธม"
"เหมือนเป็นเนื้อชิ้นสำคัญ"
"วางแผนให้ดี กล้าหาญเข้าไว้"
"และพกยาลดกรดด้วย เผื่อบางทีอาหารไม่ย่อย"
นายมาทำบ้าอะไรที่นี่
ก็ผมเห็นว่าพวกคุณ ยังหาตัวเทศมนตรีที่หายไปไม่เจอ
ผมเลยแวะมากล่าวอะไรนิดหน่อย แทนท่านเทศมนตรี
ฉันไม่มีวันปล่อยให้คนที่ฆ่าตำรวจอย่างนาย ได้พูดอะไรกับตำรวจจบใหม่หรอก
เข้าใจแล้วครับ
เป็นคนดีแล้วยืดจังเลยนะ ฮาร์วีย์
ก็หล่อพอตัว ไสหัวไปซะ
ลูเชียส ฟ็อกซ์โทรมาแล้ว
คงเป็นเรื่องผมแน่ๆ
[บรูซ มาเจอกันหน่อยได้มั้ย ที่เดิมนะ จากเซลิน่า]
อยากเล่นเหรอ
จะเอาใช่มั้ย มาสิ อยากเล่นก็เข้ามา
ฉันมาหาเซลิน่า ไคล์
ฉันจำนายได้ นายคือบรูซ เวย์น
- ฟังนะ ฉันไม่ได้มาหาเรื่อง - อ๋อเหรอ
- มีเงินติดตัวมามั้ยล่ะ - เล่นมัน ซอนนี่
- หยุดนะ! - อัดมันเลย
ซอนนี่ ฉันบอกให้หยุดไง
- นายมาทำอะไรที่นี่ - มาหาเธอไง
- เราไปคุยกันก่อนได้มั้ย - ไม่
ฉันมีเรื่องต้องคุยกับซอนนี่ เราทำงานด้วยกันน่ะ
ต่อมความรู้สึกอ่อนไหวทำงานเหรอ
- เขาเป็นโจร - ฉันก็เป็นโจร
- เขามันไว้ใจไม่ได้ - แล้วฉันไว้ใจนายได้เหรอ
ฟังนะ ฉันเสียใจ
ฉันน่าจะบอกเธอ ว่าฉันสงสัยแม่เธอแต่แรก
- ฉันแค่อยากจะปกป้องเธอ เซลิน่า - ฉันปกป้องตัวเองได้
กลับบ้านไปซะ บรูซ
นี่ไม่ใช่ที่ของนาย
ถ้าจะทำแบบนี้ เธอจะเรียกฉันออกมาทำไม
- พูดเรื่องอะไรของนาย - เธอทิ้งโน้ตไว้ไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่ได้ทิ้งโน้ตไว้นะ
ไม่ต้องมาหาฉันอีก
ไว้คุยกันนะ ซอนนี่
แย่จังนะ แฟนนายไปซะแล้ว
ฉันว่าเธอไม่ใช่แฟนฉันหรอก
ฉันก็ว่างั้นแหละ แล้วเรื่องเงินนั่น
ตาฉันบ้าง
บรูซซี่ผู้น่าสงสาร
นอนต่อดีกว่ามั้ง พ่อหนุ่ม
เขาลุกแล้วแฮะ
สวัสดี นายร้อยผู้จบการศึกษา
ผมชื่อเอ็ดเวิร์ด นิกม่า พอดีว่า ผบ.บุลล็อคธุระรัดตัวนิดหน่อย
เป็นวันที่ดีจริงๆ ว่ามั้ย
พวกคุณดูหล่อมากในเครื่องแบบ แล้วผมดูเป็นไงบ้าง
ผมมีคำถามข้อนึงสำหรับทุกคน
ข้าเบาราวขนวิหค แต่น่าตลกที่ไม่มีใครครองข้าได้นาน
ข้าคือสิ่งใด
ว้า ไม่มีพวกฉลาดๆ บ้างเลยเหรอไง
คำตอบก็คือ
ลมหายใจไงล่ะ
ของผมใช่มั้ย
- ฟ็อกซี่ใช่มั้ย - ไอ้นิกม่า
- ฮัลโหล - มีแค่คนเดียวที่เรียกฉันว่าฟ็อกซี่
ผมเพิ่งปล่อยแก็สพิษ เข้าไปในห้องที่มีคนอยู่
ผมเลยอยากเชิญคุณให้ขึ้นมาข้างบน
แล้วเล่นเกมกับผมเพื่อชิงยาแก้พิษไป
นี่เป็นเกมระหว่างคุณกับผม
ขึ้นมาชั้นบนคนเดียวนะ ไม่งั้นพวกตำรวจจบใหม่กับบุลล็อคไม่รอดแน่
ผมกำลังไป
ดูซิว่าใครมา ดีใจจริงๆ ที่คุณยอมเล่นด้วยสักที
คุณโอเคมั้ย ฮาร์วีย์
ดูเขาสิ เขาสบายดีแน่ๆ
ผมอยากให้เขาพูดเองว่าเขาโอเค
อย่าเล่นติกตุกกับไอ้บ้านี้นี่ ลูเชียส ชีวิตของพวกจบใหม่อยู่ในอันตราย
- มาเริ่มกันเลย - เยี่ยมยอด
ฉันจะทายปริศนานายสามอย่าง
ถ้านายตอบผิดหนึ่งข้อ ฉันจะตัดเชือกหนึ่งเส้น
ถ้าตอบผิดสามข้อ
ไอ้หมอนี่และยาแก้พิษ ที่อยู่ตรงคอของเขา
ร่วงไปข้างล่างแน่
- เข้าใจรึเปล่า - แล้วถ้าผมตอบถูกล่ะ
ทุกคนก็รอด ขอแค่นายตอบถูกแค่ข้อเดียว
- ยุติธรรมดีมั้ยล่ะ - ตกลง
เยี่ยมเลย
ปริศนาแรก ข้าอยู่ในห้องและอยู่ในใจ
ใครๆ ก็พบข้าได้ แต่ข้าไม่อาจถูกปัน
- ข้าคือสิ่งใด - คำตอบคือความรัก
อะไรนะ ไม่ ไม่ใช่!
คำตอบคือความเหงาต่างหาก
เรื่องแค่นี้ไม่รู้ได้ยังไง
ไม่ๆ อย่านะ นิกม่า อย่านะ โอ้พระเจ้า
- คำถามต่อไปล่ะ - ก็ได้ ปริศนาที่สอง
ข้าอาจรวมกลุ่มกับผู้อื่น แต่ข้ามิอาจกลมกลืนกับพวกเขา
- ข้าคือสิ่งใด - เกล็ดหิมะ
เกล็ดหิ... ไม่ ไม่ใช่ ไม่ใช่โว้ย
คำตอบคือการเป็นปัจเจกบุคคล
เดี๋ยวก่อน เกล็ดหิมะ ก็เป็นคำตอบที่ถูกเหมือนกัน
พวกมันล้วนมีลักษณะเฉพาะตัว ซึ่งมีความหมายเหมือนปัจเจกบุคคล
แปลว่าคำตอบผมก็ไม่ผิดนะ
โอเค ผมว่าคุณไม่เข้าใจเกมของผม
คุณต้องตอบให้ตรงกับคำตอบของผม
โอ้ย แม่จ๋า ช่วยลูกด้วย
ออสวอลด์พูดถูก มีแต่เขาเท่านั้น...
ไม่สิ เพราะคุณต่างหาก
คุณยังเป็นศัตรูที่ไม่คู่ควรพอ
ไม่สิ ไม่ได้
ไม่ ปริศนามีสามข้อ
มีสามคำตอบ นั่นคือกติกา เอ็ด
เอาล่ะ ปริศนาสุดท้าย
ข้ารับรู้การเคลื่อนไหว ข้ารู้สิ่งใดที่เจ้าคิด
ข้าเกิดมาพร้อมกับเจ้า และข้าจะเห็นตอนที่เน่าสลายไป
- ข้าคือสิ่งใด - คุณทำอะไรลงไป เอ็ด
คุณทำอะไร เกิดอะไรขึ้นกับเพนกวิน
มีเรื่องเกิดขึ้นสินะ
คุณฆ่าเขาเหรอ
ต้องจบไม่สวยแน่ๆ ต้องจบไม่สวยแน่ๆ
- คุณทำใช่มั้ย - ข้ารับรู้สิ่งที่เจ้าคิด
ข้ารับรู้การเคลื่อนไหว ข้ารู้สิ่งใดที่เจ้าคิด
ข้าเกิดมาพร้อมกับเจ้า และข้าจะเห็นตอนที่เน่าสลายไป
- ข้าคือสิ่งใด - คำตอบคือเงา
ทำไมต้องมีคำถามแค่สามข้อวะ
- ขออีกข้อนึงไม่ได้เหรอไง - ถูกต้อง
ขอบใจนะ เพื่อน คิดถูกแล้วที่ไว้ใจนาย
นาย นายมาทำอะไรที่นี่
ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน
คุยกับเซลิน่าเป็นไงบ้าง
นายรู้ได้ยัง... นายเป็นคนทิ้งโน้ตไว้สินะ
นายแต่งตัวเหมือนฉัน ทรงผมด้วย
ใช่ เหมือนส่องกระจกเลยเนอะ
ยาสลบแบบรุนแรง
- ทำแบบนี้ทำไม - ฉันถูกสร้างมาเพื่อการนี้
เพื่อเป็นบรูซ เวย์น
แล้วลุงกับพ่อมาเกี่ยวข้อง กับเรื่องนี้ได้ยังไง
เราภูมิใจที่ได้เข้าร่วมสภา เราคิดว่าเราจะได้ทำสิ่งดีๆ
สภาโกหกเรา หรือไม่ก็เรานี่แหละที่โกหกตัวเอง
แล้วตอนนี้ล่ะ ลุงยังเป็นสมาชิกที่ภักดีรึเปล่า
พวกมันคิดแบบนั้น ลุงเคยเชื่อพวกนั้นหมดใจ ให้ตายสิ
ตอนนี้ ลุงเกลียดพวกมันเข้ากระดูกดำ
- อะไรทำให้ลุงเปลี่ยนใจ - พ่อของเธอเห็นธาตุแท้ของพวกมัน
ลุงไม่เชื่อเขา จนกระทั่งมันสายเกินไป
ตอนไหนที่สายเกินไป
- ตอนที่พวกมันฆ่าเขา - ไม่จริง
ไม่ ผมอยู่ที่นั่น มันเป็นอุบัติเหตุ หมอนั่นเมาแล้วขับ
มันดูเหมือนอย่างนั้น
ผมอยู่ในเหตุการณ์ ผมติดอยู่ในรถ ผมเห็นพ่อตาย
รถชนแบบนั้นคืองานปกติของสภา
เมื่อน้องชายทำตัวมีปัญหา พวกมันเลยฆ่าเขาซะ
- เหมือนที่ลุงยืนอยู่ที่นี่ตอนนี้ - ตอนนี้งั้นเหรอ
ผ่านมาตั้งยี่สิบกว่าปี ลุงเพิ่งมาเล่าเรื่องบ้าๆ นี่ให้ผมฟังเนี่ยนะ
ลุงหายหัวไปไหนมา
ลุงอยู่ที่ไหนตอนที่ผมกับแม่ต้องการลุง
ลุงเสียใจจริงๆ ที่ไม่อยู่ข้างๆ พวกเธอ จิม
ลุงไม่มีทางเลือก
สภาส่งลุงไปต่างประเทศ เพื่อทดสอบความภักดี
ทำไมลุงต้องพิสูจน์ความภักดี ต่อคนที่ฆ่าน้องชายตัวเองด้วย
เพราะถ้าลุงไม่ทำตาม พวกมันจะฆ่าลุง และลุงเลือกชีวิตตัวเอง
จนกระทั่งตอนนี้ ทำไมต้องตอนนี้
เพราะตอนนี้พวกมัน อยากให้เธอเข้าร่วมสภา
ลุงไม่ได้อยู่คนเดียวแล้ว
ตอนนี้ เธอช่วยลุงทำลายพวกมันได้
เคยมีคนพยายามแล้วแต่ก็ล้มเหลว
แต่ถ้าเธอกับลุงทำงานร่วมกันจากภายใน
เราสามารถคืนกฎหมายและ ประชาธิปไตยให้ก็อตแธมได้
แล้วทำไมผมต้องเชื่อใจลุง ทำไมต้องเชื่อที่ลุงพูด
เพราะเป็นครอบครัวงั้นเหรอ
เราก็แค่ต้องเชื่ออะไรบางอย่าง
ขณะที่นายร้อยจบใหม่ทุกนายปลอดภัย
ตำรวจกล่าวว่าผู้ก่อเหตุ...
เอ็ดเวิร์ด นิกม่า อดีต หัวหน้าสนง. เทศมนตรี ยังคงลอยนวล
โปรดเฝ้าระวังชายที่ใส่สูทสีเขียว
สวัสดี อัลเฟรด
สวัสดีครับ คุณหนูบรูซ
ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะครับ
เดาว่าคงดีกันแล้วสินะ
- เซลิน่าก็คือเซลิน่า - อ่า นั่นสินะ
อย่างน้อยคุณหนูก็ได้คุยกับเธอแล้ว
อยากทานเชพเพิร์ตพายรึยังครับ
ฟังดูเข้าท่าเลย
อ๋อครับ ได้เลย แป๊บนึงนะครับ
ทุกคน แยกกันไป
ปิดตายทางออก
- ตรงนี้ เคลียร์ - เคลียร์
ขึ้นไปข้างบน
เคลียร์
ผบ.ครับ ที่นี่เคลียร์แล้ว
ฉันรู้ เขาไม่อยู่
สวัสดี ฟ็อกซี่
สรุปว่ายาแก้พิษที่คอของบุลล็อค เป็นแค่น้ำองุ่น
ส่วนแก๊สพิษร้ายแรง ก็เป็นแค่ยาสลบทั่วไป
ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย
จุดประสงค์ของผมไม่ใช่การฆ่าตำรวจ
แต่เป็นการบีบให้คุณ เล่นเกมกับผมต่างหาก
แต่คุณฆ่าเพนกวิน
คุณฆ่า ดร.ไดสันและคนอื่นๆ
เพื่ออะไร
คุณเป็นฟ็อกซี่มาตลอดรึเปล่าล่ะ ฟ็อกซี่
ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด
ตลอดชีวิต
ผมรู้สึกว่ามีอีกคนที่อยู่ในตัวผม
คนที่แข็งแรงกว่า
และฉลาดกว่าผม
คนที่คนอื่นจะต้องยำเกรง แต่ไม่มีใครเคยเห็นเขา
ยกเว้นเพนกวิน
- ยกเว้นออสวอลด์ - แล้วคุณฆ่าเขาทำไม
เพราะออสวอลด์ฆ่าผู้หญิงที่ผมรัก
แล้วพอออสวอลด์ตาย ผมเลยต้องทำหน้าที่นี้แทน
- เพื่อเป็นเงาของเขา - เปล่า
เพราะผมรู้แล้วว่าผมคือใคร
ผมรู้แล้วว่าจะเป็นคนคนนั้นได้ยังไง
เป็นเพราะคุณ ขอบคุณนะ
เอ็ด
คุณฆ่าคนไปหกคน
รวมเพนกวินเป็นเจ็ด
คุณเพิ่งประกาศให้เมืองนี้รู้ว่า คุณเป็นผู้ร้าย และเป็นฆาตกร
เอ็ด ถ้ายังมีส่วนไหนในตัวคุณ ที่ยังมีสติ ฟังผมนะ
คุณต้องให้เราช่วย มอบตัวซะ
ผมดูเหมือนคนบ้าสำหรับคุณเหรอ
สำหรับทุกคน
ผม...
ผมแค่...
ฆ่าเพื่อนที่ดีที่สุดที่ผมเคยมี
การตามหาผู้ชี้นำหรือศัตรู
เป็นเพราะผม อยากยึดติดกับเขาให้นานขึ้น
แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมเป็นใคร
โดยไม่ต้องพึ่งพาเขา
แล้วคุณเป็นใครล่ะ
โธ่ ไม่เอาน่า ฟ็อกซี่
ผมคือเดอะ ริดเลอร์
ฉันชอบวิวตรงนี้นะ
ฉันไม่ชอบ นายคงรู้เหตุผลนะ
ฉันอยากให้นายรู้ว่า มิตรภาพของเรามีความหมายนะ
ฉันแคร์นาย และฉันคิดถึงนาย
ว้าว พอฆ่าฉันได้แล้ว ปากหวานเชียวนะ
รู้ใช่มั้ยว่าตำรวจก็อตแธมทุกนาย กำลังตามล่านาย
รู้สิ
ฉันก็ไม่ได้อยากจะทำลาย ความฝันนายหรอกนะ แต่ว่า...
ไม่มีใครกลัวเดอะ ริดเลอร์หรอก
อาจจะยัง แต่พวกเขาได้กลัวแน่
ลาก่อน ออสวอลด์
อ้าว เจ้าชายนิทราฟื้นแล้ว
- เธอเป็นใคร - ไอวี่ เพพเพอร์ไง ตาทึ่ม
- เรารู้จักกันเหรอ - ฉันช่วยนายขึ้นมาจากแม่น้ำไง
ดูแลนายอยู่หลายสัปดาห์ นายเอาแต่นอน น่าเบื่อเป็นบ้า
นายดูแปลกๆ นะ จะอ้วกรึเปล่า นายโอเคใช่มั้ย
ฉันเพิ่งนึกออก
ว่ามีคนที่ต้องไปฆ่า
ลุงแฟรงค์
[มาช่วยลุงทำเพื่อพ่อของเธอ]
- เขาว่ายังไงบ้าง - เขาดูไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่
การจะเกลี้ยกล่อมเขาต้องใช้เวลา
แต่เราไม่มีเวลาแล้ว
ผมไม่ทำให้คุณผิดหวังหรอก แคธรีน
ฝั่งคุณจัดการทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย
ร่างโคลนประจำตำแหน่งแล้ว
แล้วบรูซ เวย์นตัวจริงล่ะ
เขาน่าจะตื่นได้แล้วล่ะ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย